pojednanie

W imieniu Chrystusa spełniamy posłannictwo jakby Boga samego, który przez nas udziela napomnień. W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem. On to dla nas grzechem uczynił Tego, który nie znał grzechu, abyśmy się stali w Nim sprawiedliwością Bożą. Współpracując zaś z Nim napominamy was, abyście nie przyjmowali na próżno łaski Bożej. Mówi bowiem /Pismo/: W czasie pomyślnym wysłuchałem ciebie, w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą. Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia (2 Kor 5,20-6,3).

* * *

Słowa św. Pawła: „pojednajcie się z Bogiem" przypominają nam o dramacie rozejścia się dróg Boga i ludzi już na samym początku stworzenia świata. W Raju Adam i Ewa podjęli decyzję o działaniu w oderwaniu od Boga. Konsekwencją ich wyboru stało się podejrzenie Boga o jakiś cień zła w sobie. Podejrzenie o to, że nie jest dobry. To podejrzenie przenieśliśmy również na nas samych. Doświadczamy go po dziś dzień choćby w niskim poczuciu własnej wartości lub dyskredytowaniu wartości drugiego człowieka.
Nie możemy o własnych siłach pojednać się z Bogiem, drugim człowiekiem ani tym bardziej z samymi sobą. Dzieło pojednania zostało już dokonane na krzyżu. W przebitym sercu Jezusa, w świątyni Bożej dobroci i miłosierdzia zostaliśmy przyciągnięci do Boga-Ojca. W czystym sercu Jezusa, które nie uległo pokusie zwątpienia w Bożą dobroć, ani pokusie potępienia człowieka, który przybił do krzyża swego Stwórcę, w tym sercu została obroniona dobroć Boga i fundamentalna dobroć stworzenia – nasza ludzka godność: Ojcze, przebacz im bo nie wiedzą, co czynią.
Zły duch kusi nas do patrzenia na Boga, ludzi i samych siebie przez pryzmat życiowych zranień. Zaś Bóg Ojciec ofiaruje nam najlepsze lekarstwo: spojrzenie na Boga, ludzi i siebie samych przez pryzmat zranionego serca Jezusa. Przyjmując przebaczenie Jezusa, miłosierdzie i bezwarunkową miłość zostaje uleczony nasz obraz Boga, drugiego człowieka oraz nasz własny. Zostajemy uzdolnieni do tej samej miłości, która jest w sercu Jezusa na krzyżu.
Czas Wielkiego Postu to zaproszenie do pojednania. Do odbudowywania wiary w dobroć Boga, człowieka i osobistą dobroć, która jest fundamentem naszego człowieczeństwa. To odzyskiwanie wiary w słowa Stwórcy, że wszystko, co stworzył było bardzo dobre. Ofiara Jezusa na krzyżu z miłości do nas jest potwierdzeniem ze strony Boga, że jesteśmy dobrzy, godni miłości i chciani. Bóg jest po naszej stronie, nawet wtedy, gdy w to wątpimy. Nawet wtedy, gdy grzeszymy i w efekcie nie tylko przekraczamy granice miłości, ale co gorsza na koniec odrzucamy Boga, siebie i bliźnich. Nasze serca zostają zranione pogardą.
Odkrywajmy w czasie Wielkiego Postu, Boga współczucia i miłosierdzia, Boga, który wydaje się za nas z miłości do nas. Boga, którego miłość zwycięża nasz grzech. Boga, który przywraca nam pełnię życia i uzdalnia nawet najbardziej poranione serca do życia miłością w postawie uwielbienia Stwórcy i służby wszystkim ludziom.

Cytat

Czy Twoja obecność na ziemi przyczynia się do tego, że ludzkość dokonuje postępu, czy może robi krok wstecz?

Michael A. Adamase, Psychiatra Boga

Artykuł na email

emailChcesz otrzymywać powiadomienie o każdym nowym artykule? Wystarczy, że założysz konto!

Możesz w każdej chwili zrezygnować z subskrypcji pisząc na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. Administratorem twoich danych jest o. Dariusz Michalski SJ. Więcej informacji dotyczących sposobu i zakresu przetwarzania twoich danych możesz uzyskać tutaj

Nie pamiętasz hasła?
Nie pamiętasz nazwy?

Gościmy

Odwiedza nas 76 gości oraz 0 użytkowników.

UWAGA! Serwis używa cookies.

Brak zmian ustawień przeglądarki oznacza zgodę.

Zrozumiałem